November

November loopt alweer ten einde, wat verschillende dingen betekent. Ten eerste dat de eerste skigebieden geopend zijn, en hoewel er nu nog niet erg veel sneeuw ligt omdat het nog behoorlijk warm is, zal het niet lang duren voordat ik op de pistes te vinden ben. Ten tweede dat het bijna 29 November is, de dag waarop de volgende 'Abstimmung' plaats zal vinden. Een paar keer per jaar vindt zo'n referendum plaats, waarin de Zwitserse bevolking over concrete onderwerpen kan beslissen. Hierover wordt in de voorafgaande weken altijd heftig gediscussieerd, en dat is deze keer niet anders. Aankomende zaterdag beslissen de Zwitsers namelijk gezamenlijk over twee onderwerpen: of de bouw van minaretten in Zwitserland verboden moet worden, en of de Zwitserse export van wapens moet worden afgeschaft. De meningen zijn behoorlijk verdeeld, waarbij belangengroepen en politieke partijen hard hun best doen om mensen van hun standpunt te overtuigen. Dit resulteert in nette en minder nette aanplakbiljetten:

tegen het wapenexportverbod

en voor het minarettenverbod

Degene, die na het zien van het tweede aanplakbiljet denkt dat de Zwitsers een stukje conservatiever zijn dan de gemiddelde Hollander, geef ik geen ongelijk. Zo geeft het land enorm veel geld uit aan hun leger, en geldt hier voor mannen nog altijd dienstplicht. Mijn 'mentor' Erik bijvoorbeeld, met wie ik af en toe ga voetballen of afspreek om te eten, is net terug van 3 weken dienst, een plicht hij tot zijn 28e ieder jaar moet vervullen. Dat terwijl hij na zijn middelbare school ook al een halfjaar verplicht in het leger is gegaan. Zoals de meerderheid hier vindt hij het 3 weken totale tijdverspilling, maarja, er valt gewoon nauwelijks aan onderuit te komen. Toen hij vertelde wat hij precies moest doen, stond ik toch wel even versteld: hij bedient een apparaat dat de luchtdichtheid op verschillende hoogtes meet, zodat de artillerie over afstanden die groter zijn dan 10 km nog steeds precies kan schieten. Leuk en aardig, alleen is het in het land verboden om zover te schieten, dus in de praktijk is alles wat hij doet voor niets (of voor het theoretische geval dat Zwitserland Irak binnenvalt).

Met mijn ietwat kritische ondertoon wil ik niet zeggen dat ik het hier niet meer naar mijn zin heb, integendeel! Inmiddels heb ik er weer een leuk klimtripje opzitten naar de rotsen bij Interlaken, en heb ook in de hal weer wat routes in de benen. Mijn studiegenootje Marco heeft me ook een keer meegenomen naar de boulderhal in zijn dorp, wat erg leuk was. Sowieso is het steeds gezelliger met mijn studiegenoten, en onderneem ik ook buiten de colleges steeds meer met ze. Van de andere internationale studenten trek ik het meest op met de Duitsers, deels omdat ik natuurlijk liever niet de hele dag Engels spreek hier, deels omdat half Duitsland inmiddels bij mij op de verdieping woont.

huisetentje

Begin deze week vond een jaarlijks terugkerend volksfestijn in Bern plaats, de 'Zibelemärit' oftewel uienmarkt. Het klinkt wat raar, maar is een feestelijke boel uit traditie ontstaan, waarbij lokale boeren hun op allerlei manieren verwerkte uien verkopen in de stad en kinderen confetti over andere bezoekers gooien. Het hele gebeuren begint om 4 uur 's ochtends, wat onmenselijk vroeg lijkt. Toen ik echter rond een uurtje of 6 in de ochtend in de stad aankwam, zag het al zwart van de mensen, allemaal in opperbeste stemming omdat ze hun ontbijt hadden overgeslagen en direct aan de glühwein zaten.

kraampje voor het Bundeshaus

vers getroffen door een handvol confetti

Terwijl ik echt het gevoel had dat heel Bern op de Zibelemärit aanwezig was, kan dat toch niet helemaal waar zijn. Een groep van ongeveer 120 studenten bivakkeert namelijk al een week in de aula van de Universiteit, uit protest tegen 'Bologna' oftewel het Bachelor-Master systeem. Ik vind het allemaal een beetje overdreven, want echte problemen zijn er hier aan de universiteit helemaal niet. Nadat aan andere universiteiten geprotesteerd is, eerst in Oostenrijk en later Duitsland, is de golf echter ook naar Zwitserland overgeslagen, en wordt er nu o.a. tegen de 'Ökonomisierung' van de uni gepleit. Ik ben vandaag eens een kijkje gaan nemen in de aula, waar studenten een hoop hangmatten hadden opgehangen om hun verblijf nog een beetje comfortabel te maken. Deze avond is er als het goed is een groot debat geweest tussen de 'bezetters' en de rector van de uni, dus misschien zitten ze er morgen niet meer.

het hoofdgebouw van de uni bezet

in de aula hebben de bezetters het zich gemakkelijk gemaakt

Bern en de Alpen